Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Rysunki Władysława Strzemińskiego powstały w wyniku jego badań nad percepcją. Pokazują one, jak rozwój świadomości wpływał na zmiany widzenia pod wpływem przemian cywilizacyjnych i kulturowych. Stanowią część jego przełomowej pracy „Teoria widzenia”, w której artysta analizuje różne sposoby postrzegania – od konturowego po nowoczesne – jako odbicie przemian społecznych na przestrzeni wieków. Poszczególne rysunki ukazują sposób, w jaki rzeczywistość była postrzegana w różnych momentach kultury. Strzemiński tworzy system odniesień łączący epoki, formy, artefakty i metody poznania. Traktuje sztukę jako narzędzie badawcze, gdzie każda forma wizualna odpowiada określonej świadomości wzrokowej. „Teoria widzenia” to nie tylko traktat estetyczny, lecz także projekt edukacyjny i społeczny, mający na celu kształtowanie nowoczesnego odbiorcy sztuki.

Władysław Strzemiński malował obrazy, rysował rysunki, dużo pisał o sztuce. Zastanawiał się jak powstaje obraz. Analizował, z czego się składa. Chciał wiedzieć,  kiedy obraz jest dobrze namalowany. Napisał książkę zatytułowaną „Teoria widzenia”. Opisywał w niej, w jaki sposób widzi człowiek. Oko człowieka jest zbudowane jak maszyna. Obraz wpada do jej środka przez soczewkę i trafia do mózgu. Wtedy człowiek rozpoznaje kształty, przedmioty, kolory. Człowiek musi nauczyć się patrzeć. Oglądając zwierzęta widzi, że się od siebie różnią. Oglądając drzewa widzi, że są różne. Oglądając dzieła sztuki widzi, że są różne. Rysunki są ilustracjami do książki „Teoria widzenia”. Pokazują, jak ludzie widzą różne rzeczy. Pokazują, jak artyści widzieli i malowali różne rzeczy dawniej i dziś.

Maciej Cholewiński