Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Grafika zastępcza dla video
Grafika zastępcza dla video
Kompozycja unistyczna 4

Władysław Strzemiński

Kompozycja unistyczna 4

Udostępnij:
Datowanie: ok. 1925
Technika: malarstwo olejne
Materiały:płótno, farby olejne
Rozmiar:szerokość: 64 cm, wysokość: 64 cm
Sposób nabycia:dar
Data nabycia: 1945
Numer inwentarzowy:MS/SN/M/156
Dzieło dostępne na ekspozycji:nie

Opis dzieła

Opis dedykowany osobom ze spektrum autyzmu

Kompozycja unistyczna 4 to sztuka unistyczna. Sztuka unistyczna jest wynalazkiem Władysława Strzemińskiego, malarza. Sztuka unistyczna to malarstwo.

Obraz unistyczny to obraz abstrakcyjny. Nie przypomina codziennego świata. Obraz unistyczny działa na widza tylko kolorami, a nie pokazanymi rzeczami. Na obrazie jest ważna materialna farba.

Strzemiński na obrazie unistycznym nie pokazał ludzi (obraz nie jest portretem), nie pokazał rzeczy ani roślin (obraz nie jest martwą naturą), nie pokazał świata (obraz nie jest pejzażem). Strzemiński nie użył dużej liczby kolorów. On stworzył prosty obraz.

Strzemiński namalował tło obrazu farbą o kolorze brudno-szarym. W górnej części obrazu namalował kształt w kolorze brudno-niebieskim, podobny do poziomego prostokąta. W dolnej części obrazu namalował duży kształt w kolorze brudno-żółtym, podobny do kwadratu. W dolnym prawym rogu namalował mały kształt w kolorze brudno-różowym, podobny do pionowego prostokąta.

Obraz Kompozycja unistyczna 4 rozwija inny obraz Strzemińskiego Kompozycja postsuprematystyczna 2. Strzemiński namalował kształty, które są podobne do figur geometrycznych. Użył tylko brudnych kolorów, które są do siebie bardzo podobne. Dlatego różne części tego obrazu nie są oddzielne, ale dobrze połączone ze sobą. One są harmonijne.

Autor skryptu: Leszek Karczewski


Opis dedykowany osobom słabo słyszącym i niesłyszącym

Obraz Kompozycja unistyczna 4. Artysta Władysław Strzemiński, rok powstania ok. 1924-27 technika olej na płótnie, wymiary 64 cm wysokość na 64 cm szerokość. Praca abstrakcyjna. Z założenia nie posiada treści a także malarskiego światłocienia czy złudzenia trój wymiaru czy głębi. Kompozycja trójelementowa, każdy element ma inny nieregularny kształt zbliżony do kwadratu lub prostokąta. Kolorystyka: tło szare, elementy w jasny odcieniach takich kolorów jak błękit, zieleń, róż. Elementy słabo widoczne na jasnym, niekontrastowym tle. Pomimo różnic między elementami w kształcie, kolorze, czy wielkości, żaden nie dominuje kompozycji, elementy równomiernie napinają powierzchnie płótna i są równoważne. Kompozycja jest wyważona, zamknięta, wszystkie elementy w całości na płaszczyźnie płótna, brak osi symetrii. Obraz nie zawiera żadnych treści, najważniejsza jest forma.

Obraz namalowany w duchu unistycznym, który został opracowany przez Władysława Strzemińskiego.

Występuje w tej pracy kontrast elementów pod względem kształtów, wielkości, kolorów, formy. W kolejnych obrazach Strzemiński dąży do coraz większej unifikacji elementów.

Artysta porzuca sztukę mimetyczną, nie chce przestawiać otaczającego świata. Z założenia obraz ma być płaski bez sugestii trójwymiaru. Według artysty, obraz jest autonomicznym, niezależny bytem, nie ma obowiązku przedstawiać natury. Kompozycja unistyczna składa się elementów równoważnych, brak jest hierarchii a napięcia między elementami są jednolite. Władysław Strzemiński swoje rozważania teoretyczne na temat unizmu zawarł w książce pt. Unizm w malarstwie.

Autor skryptu: Katarzyna Mądrzycka-Adamczyk

Wystawy

Władysław Strzemiński, Muzeum Regionalne, 2010-01-08 - 2010-02-14

Władysław Strzemiński
Władysław Strzemiński

Władysław Strzemiński, artysta i teoretyk, był czołowym przedstawicielem awangardy międzywojennej w Polsce. Urodził się w zaborze rosyjskim, w Mińsku, w rodzinie polskiej. Studiował w elitarnej Wojskowej Szkole Inżynieryjnej im. cara Mikołaja w Petersburgu. Podczas pierwszej wojny światowej doznał poważnych obrażeń, w wyniku których stracił jedną rękę, nogę i widzenie w jednym oku. Od 1917 roku bliżej zainteresował się sztuką i wtedy – lub rok później – poznał też swoją przyszłą żonę, Katarzynę Kobro. Od 1918 aktywnie działał w środowisku konstruktywistów rosyjskich. Już wtedy uczestniczył w posiedzeniach Pododdziału...

Inne dzieła tego artysty
Dzieła w tej samej kolekcji
Zobacz także