Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Grafika zastępcza dla video
Grafika zastępcza dla video
Portret z oknem

Jerzy Nowosielski

Portret z oknem

Udostępnij:
Datowanie: 1957
Technika: malarstwo olejne
Materiały:płótno, farby olejne
Rozmiar:szerokość: 120 cm, wysokość: 79 cm
Sposób nabycia:zakup
Data nabycia: 09.1971
Numer inwentarzowy:MS/SN/M/849
Dzieło dostępne na ekspozycji:nie

Opis dzieła


Opis dedykowany osobom ze spektrum autyzmu

Jerzy Nowosielski to malarz. On namalował obraz Portret z oknem. Obraz Portret z oknem to portret mężczyzny w pokoju. Mężczyzna siedzi przy stole. Jest ubrany w marynarkę, koszulę i krawat, ma  czerwone okulary. Na stole stoją naczynia. Naczynia są puste. 

Obok mężczyzny jest okno. Przez okno widać kobietę, mężczyznę i samochód. Mężczyzna za oknem jest podobny do mężczyzny w pokoju. 

Jerzy Nowosielski stworzył obraz poważny i smutny. On użył niewielu kolorów. Ściany pokoju i stół są beżowe.  Ubrania ludzi są granatowe, białe i czerwone.  Postacie nie okazują uczuć. Mężczyzna ma niewidoczne oczy, bo zasłaniają je okulary.  Mężczyzna jest sztywny. On jest podobny do lalki. Kobieta za oknem jest odwrócona tyłem. Ona pokazuje tylko plecy. Obraz nie tłumaczy co się stało. Jest tajemniczy. 

Autor skryptu: Agnieszka Wojciechowska-Sej


Tekst kuratorski:

Przedstawiona na obrazie sytuacja, mimo tego, że jest codzienna, wydaje się ponadczasowa. Dokonuje się to jednak zupełnie inaczej niż w wypadku fotografii, która chwyta ulotny moment, by utrwalić go na wieczność. Tutaj odbywa się to poprzez precyzyjną konstrukcję zarówno sytuacji, która jest przedstawiana, jak i sposobu jej przedstawiania. Sama sytuacja jest niezwykła, jak na portret: oczy mężczyzny są skryte za dużymi okularami przeciwsłonecznymi, co jest tym dziwniejsze, że znajduje się on we wnętrzu. Jego twarz i cała postać pozbawione są jakichkolwiek cech charakterystycznych, co jeszcze bardziej odróżnia ten obraz od klasycznego portretu. jego zagadkowość pogłębia scena rozgrywająca się za oknem, w której być może uczestniczy portretowany, w każdym razie obok kobiety i samochodu pojawia się postać bardzo do niego podobna. Znacznie ważniejszy jest jednak sposób przedstawiania tej sytuacji, który jest charakterystyczny dla całej twórczości Nowosielskiego. Uproszczenie do granic schematyzmu, spłaszczenie brył, które zakłóca efekt głębi perspektywicznej, zaburzenie proporcji między elementami (samochód jest nieproporcjonalnie mały w porównaniu z postaciami ludzkimi) – wszystko to powoduje, że codzienna scena wydaje się pochodzić spoza swojego miejsca i czasu. Hieratyzm sposobu przedstawienia nadaje obrazom Nowosielskiego niezwykły, quasi-sakralny, quasi-mityczny charakter, niezależnie od tego, czy są to portrety, pejzaże miejskie, czy akty kobiece, często o lekko perwersyjnym erotyzmie.

Ewa Gałązka (Cytat za: Abecadło, red. Jarosław Lubiak, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2010, s.nlb. [283]).

Wystawy

Obraz życia. Polska sztuka przedstawiająca 1946-2006, Gniezno, 2007-05-15 - 2007-08-30

Jerzy Nowosielski

Artysta łączy w swoim malarstwie codzienną tematykę z poetyką malarstwa ikonowego, co tak wyodrębnia jego styl. Wykonywał również polichromie, witraże i mozaiki w świątyniach rzymsko- i grecko-katolickich oraz prawosławnych. W latach 1992–97 została zrealizowana według jego projektu i z jego polichromiami cerkiew grecko-katolicka w Białym Borze. W 1996 wraz z żoną był inicjatorem powstania Fundacji Nowosielskich, przyznającej nagrody wyróżniającym się artystom. Ewa Gałązka (Cytata za: Abecadło, red. Jarosław Lubiak. Łódź: Muzeum Sztuki w Łodzi. 2010. s. nlb. [283)].

Inne dzieła tego artysty
Zobacz także