Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Grafika zastępcza dla video
Grafika zastępcza dla video
Kompozycja unistyczna 8

Władysław Strzemiński

Kompozycja unistyczna 8

Udostępnij:
Datowanie: 1931
Technika: malarstwo olejne
Materiały:płótno, farby olejne
Rozmiar:szerokość: 36 cm, wysokość: 60 cm
Sposób nabycia:dar
Data nabycia: 03.03.1936
Numer inwentarzowy:MS/SN/M/72
Dzieło dostępne na ekspozycji:nie

Opis dzieła

Opis dedykowany osobom ze spektrum autyzmu

Kompozycja unistyczna 8 to sztuka unistyczna. Sztuka unistyczna jest wynalazkiem Władysława Strzemińskiego, malarza. Sztuka unistyczna to malarstwo.

Obraz unistyczny to obraz abstrakcyjny. Nie przypomina codziennego świata. Obraz unistyczny działa na widza tylko kolorami, a nie pokazanymi rzeczami. Na obrazie jest ważna materialna farba.

Strzemiński na obrazie unistycznym nie pokazał ludzi (obraz nie jest portretem), nie pokazał rzeczy ani roślin (obraz nie jest martwą naturą), nie pokazał świata (obraz nie jest pejzażem). Strzemiński nie namalował kształtów ani nie użył dużej liczby kolorów. On stworzył prosty obraz.

Strzemiński użył trzech kolorów farb. On namalował na całym obrazie bardzo krótkie, poziome linie szaro-różową farbą. Między nimi Strzemiński dodał jasno-różowe, bardzo krótkie, poziome linie na lewej części obrazu i szaro-pomarańczowe, bardzo krótkie, poziome linie na prawej części obrazu. Kolory tych bardzo krótkich, poziomych linii są podobne.

Linie dają nieregularny kształt. Ale wszystkie linie są równie ważne.

Autor skryptu: Leszek Karczewski


Opis kuratorski

Celem unizmu Władysława Strzemińskiego było uzyskanie dzieła tak naturalnego i wewnętrznie spójnego jak żywy organizm. Tę organiczną jedność można zdaniem artysty uzyskać wyłącznie podporządkowując kompozycję niezmiennym cechom medium – płaskości, statyczności, czworobocznemu kształtowi. Budowa obrazu powinna opierać się na harmonii form oraz ich dopasowaniu do kształtu i proporcji płótna, podkreślać jego jednorodny, dwuwymiarowy charakter. Strzemiński odrzucał figurację – jego zdaniem funkcja przedstawiająca była medium obrazowemu narzucona i sprzeczna z jego jednolitym charakterem. Był przeciwny perspektywie, gdyż sugerując głębię przełamywała płaszczyznowość. Strzemiński wyeliminował też dynamizm form, napięcia kształtów i samą linię, jako wprowadzające do statycznego obrazu obce mu z natury wrażenie ruchu. Stworzeniu organicznej jedności płótna służyła także jednorodność gamy barwnej, brak kontrastów oraz scalająca powierzchnię płótna faktura.

Anna Nawrot (Cytat za: Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm, red. Jarosław Lubiak, Małgorzata Ludwisiak, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2012, s. 304)

Wystawy

Obok. Polska - Niemcy, tysiąc lat w historii i w sztuce, Martin-Gropius-Bau w Berlinie, 2011-09-21 - 2012-01-09

Władysław Strzemiński
Władysław Strzemiński

Władysław Strzemiński, artysta i teoretyk, był czołowym przedstawicielem awangardy międzywojennej w Polsce. Urodził się w zaborze rosyjskim, w Mińsku, w rodzinie polskiej. Studiował w elitarnej Wojskowej Szkole Inżynieryjnej im. cara Mikołaja w Petersburgu. Podczas pierwszej wojny światowej doznał poważnych obrażeń, w wyniku których stracił jedną rękę, nogę i widzenie w jednym oku. Od 1917 roku bliżej zainteresował się sztuką i wtedy – lub rok później – poznał też swoją przyszłą żonę, Katarzynę Kobro. Od 1918 aktywnie działał w środowisku konstruktywistów rosyjskich. Już wtedy uczestniczył w posiedzeniach Pododdziału...

Inne dzieła tego artysty
Dzieła w tej samej kolekcji
Zobacz także