Alina Szapocznikow

Duża plaża

Udostępnij:
Datowanie: 1968
Technika: rzeźba, technika własna
Materiały:poliuretan, drewno
Rozmiar: wysokość: 53 cm, szerokość: 345 cm, głębokość: 157 cm
Sposób nabycia:dar
Data nabycia: 28.06.1977
Numer inwentarzowy:MS/SN/R/250
Dzieło dostępne na ekspozycji:tak

Opis dzieła

Audiodeskrypcja


Na dużym czarnym prostokątnym podeście czarna jak smoła plaża. Leży na niej ułożonych najpierw w dwóch nierównych rzędach, następnie przychodzących w łuk 17 takich samych odlewów brzucha. Z plaży wystają podłużne pojedyncze drobne elementy – wyglądają jak odlewy palców z rękawiczek.

Powierzchnia plaży jest niejednolita, rozlewa się jak czarna, zastygnięta lawa. Artystka użyła ciekłego poliuretanu formowanego na gorąco. Substancja krzepnąc na wolnym powietrzy zwiększa swoją objętość raptownie i trudno ją kontrolować. W centrum plaża jest nieznacznie wzniesiona, obniża się w kierunku krawędzi. Z jednej strony plaży leżą identyczne odlewy brzucha w kolorze cielistym. Brzuszek ma trzy fałdki, we wgłębieniu między drugą a trzecią fałdą jest pępek. 

Ułożone są przy rogu wzdłuż dłuższej krawędzi. Każdy w tę samą stronę, najpierw pięć, jeden obok drugiego, kolejny rząd składa się z czterech, następny z dwóch a kolejne sześć brzuchów łukiem zakręca wzdłuż przeciwnej krawędzi. W przestrzeni wewnątrz łuku sterczą różnej wysokości i pod różnym kątem falliczne kształty. Są w nieregularnych odstępach, mniej lub bardziej zagęszczone. Żaden nie styka się ani z innymi, ani z brzuchami.

Taki sam kształt brzucha pojawia się również w innych pracach artystki. Na przykład w dużej skali w marmurowej rzeźbie „Wielkie brzuchy” z tego samego roku. Inspiracją do tych prac jest brzuch Arianne Raoul-Auval, ówczesnej narzeczonej Rolanda Topora. Poprzez zwielokrotnienie staje fetyszem, obiektem kuszącym krągłościami. Alina Szapocznikow bardzo często w swojej twórczości wykorzystuje odlewy fragmentów ciała – swojego, ale również rodziny czy znajomych. Eksperymentuje z różnymi technikami, tworzywami sztucznymi, jak żywica epoksydowa czy poliuretan itp. 


Autorka skryptu: Katarzyna Mądrzycka-Adamczyk

Konsultacja ekspercka: Magdalena Rutkowska


Wystawy

Alina Szapocznikow, Katerina Vincourova and Camille Henrot, Universalmuseum Joanneum, Kunsthaus, Graz, 2016
Alina Szapocznikow , The Hepworth Wakefield Gallery Walk Wakefield, West Yorkshire, 2017

Alina Szapocznikow
Alina Szapocznikow

W 1963 roku artystka zamieszkała w Paryżu. Zaowocowało to użyciem nowych, niedostępnych w Polsce tworzyw sztucznych, z których powstały najważniejsze i najbardziej znane cykle jej prac: odlewy fragmentów własnego ciała (Usta, Brzuchy, Piersi) i ciała syna (Zielnik). Chora na raka, ukazała swoje doświadczenie śmiertelnej choroby i spowodowanego nią cierpienia w dramatycznych w wyrazie Nowotworach. Osobista perspektywa ujmowania cielesności łączy jej twórczość z przekształcającymi kobiece doświadczenie w materiał dla sztuki poszukiwaniami innych artystek, jak Anette Messager, Ewa Partum czy Natalia LL. Anna Saciuk-Gąsowska (Cytat za: Abecadło,...

Inne dzieła tego artysty / artystki
Zobacz także
Powiązane obiekty