Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Grafika zastępcza dla video
Grafika zastępcza dla video
Rzeźba przestrzenna

Katarzyna Kobro

Rzeźba przestrzenna

Udostępnij:
Datowanie: 1928
Technika: rzeźba
Materiały:blacha żelazna, farby olejne
Rozmiar:szerokość: 47,9 cm, wysokość: 60,4 cm, głębokość: 25,5 cm, waga: 11 kg
Sposób nabycia:zakup
Data nabycia: 1988
Numer inwentarzowy:MS/SN/R/413
Dzieło dostępne na ekspozycji:nie

Opis dzieła

Opis dedykowany osobom ze spektrum autyzmu

Katarzyna Kobro zrobiła rzeźbę z metalu. Artystka pomalowała ją na biało.
Jest to rzeźba abstrakcyjna. Nie przedstawia rzeczy, roślin, zwierząt ani ludzi. Składa się z figur geometrycznych. Prostokąty połączone są ze sobą pod kątem prostym. U dołu rzeźby półkoliste wygięcie łączy poziome i pionowe prostokąty. Zanim Katarzyna Kobro zrobiła swoją rzeźbę dokładnie obliczyła długości wszystkich odcinków. Rzeźba ma wiele dziur. Przez dziury można zobaczyć co jest za rzeźbą. Niektóre prostokąty wystają poza rzeźbę. Możemy sobie wyobrazić, że dalej je przedłużamy. Rzeźba poprzez wystające części i dziury łączy się z powietrzem, z przestrzenią. Aby poznać rzeźbę trzeba ją obejrzeć z każdego boku, z góry, z dołu, zajrzeć pomiędzy części rzeźby. Rzeźba Katarzyny Kobro może być pomysłem na budynek.

Autor skryptu: Małgorzata Wiktorko 


Opis kuratorski

Rzeźba nieznana przed 1988 r., nie reprodukowana w przebadanych źródłach z okresu międzywojnia. Jej proweniencja podana przez ostatnią właścicielkę niemożliwa do weryfikacji wobec braku odnośnych źródeł. Przypisywana na podstawie analiz formalnych i badań technologicznych. Tytułowana i datowana hipotetycznie. Skład chemiczny metalu różny od użytego w Kompozycjach przestrzennych z kolekcji Muzeum Sztuki, co nie może jednak stanowić  podstawy  do  podważenia  czy  potwierdzenia  atrybucji.   Kompozycyjnie   zbliżona   do Rzeźby   przestrzennej z Centre Pompidou. Monochromatyczna (biała), asymetryczna, zestawiona także z szeregu łączonych pod kątem prostym płaszczyzn czworokątnych, w tym jednej odcinkowo,  półkoliście  wygiętej.  Mimo  otwarcia  na  przestrzeń wertykalnie  „grawitacyjnie”  ukierunkowana.  Poszczególne „kształty  przestrzenne”  poddane  rygorom  „złotego  podziału”,  wymiary  liniowe  całości  o  proporcjach  zindywidualizowanych.

(Zenobia Karnicka, cytat z katalogu: Katarzyna Kobro 1989-1951. W setną rocznicę urodzin, kat. wystawy, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 1998, s. 132 )


Katarzyna Kobro
Katarzyna Kobro

Rzeźbiarka i teoretyczka sztuki, była jedną z najwybitniejszych artystek związanych z awangardą międzywojenną w Polsce. Urodziła się w Moskwie w rodzinie o niemieckich korzeniach. Od 1917 roku studiowała w Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury w Moskwie (później II Państwowe Wolne Pracownie Artystyczne) i szybko związała się ze środowiskiem lewicy konstruktywistycznej. W tym czasie poznała też swojego przyszłego męża, Władysława Strzemińskiego. W 1920 roku artystka przeniosła się do Smoleńska, gdzie współpracowała ze Strzemińskim, m.in. projektując plakaty dla Rosyjskiej Agencji Telegraficznej, ROSTA i uczestnicząc w obradach...

Inne dzieła tego artysty
Dzieła w tej samej kolekcji
Zobacz także