Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Grafika zastępcza dla video
Grafika zastępcza dla video
Akt (3)

Katarzyna Kobro

Akt (3)

Udostępnij:
Datowanie: ok. 1925-1927
Technika: rzeźba
Materiały:gips
Rozmiar:szerokość: 21 cm, wysokość: 19 cm, głębokość: 18 cm
Sposób nabycia:dar
Data nabycia: 1930
Numer inwentarzowy:MS/SN/R/4
Dzieło dostępne na ekspozycji:tak

Opis dzieła

Opis dedykowany osobom ze spektrum autyzmu

Katarzyna Kobro zrobiła gipsową rzeźbę przedstawiającą siedzącą kobietę. Kobieta jest przedstawiona w sposób uproszczony, zgeometryzowany. Kobieta ma spadziste zaokrąglone ramiona, krągłe piersi, podkreśloną talię, nieco wypukły brzuch, szerokie uda. Katarzyna Kobro pokazała postać kobiety siedzącej lekko bokiem z nogami zgiętymi w kolanach, podwiniętymi pod siebie. Kobieta, aby siedzieć prosto trzyma ręce z tyłu. Odchyla głowę w bok, w kierunku ramienia. Katarzyna Kobro nie zaznaczyła na głowie kobiety rysów twarzy i włosów. Katarzyna Kobro pokazała syntetycznie jak naturalnie układa się kobiece ciało. Katarzyna Kobro obserwowała swoje ciało; jak najwygodniej jest jej usiąść. Starała się uchwycić to, co jest charakterystyczne dla kobiecego ciała. Proces rzeźbienia nagiego człowieka wywołuje emocje fizjologiczne czy seksualne. Rzeźbię z natury tak, jak idzie się do kina, żeby lepiej wypocząć. Lubię się zabawiać poprawiając to, co nie zostało ukończone w jakimkolwiek kierunku sztuki dawnej. /Katarzyna Kobro, 1933/

Charakterystyczne pochylenie głowy i pełne kobiecego wdzięku lekkie wygięcie ciała w bok można zobaczyć np. w obrazach Amadeo Modiglianiego (Akt siedzącej kobiety, 1917, Courtauld Gallery)

Autor skryptu: Małgorzata Wiktorko


Opis dedykowany osobom słabo słyszącym i niesłyszącym

Akt (3) Katarzyny Kobro to ostatni z zachowanych aktów okresu międzywojennego (cyklu trzech niewielkich Aktów kobiecych). Przekazała go w darze dla Łodzi. W 1930 roku został włączony do zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi. Akty (1), (2), (3) prezentowano w latach 30 w kolekcji łódzkiego muzeum. Możliwe, że rzeźba ta prezentowana była podczas wystawy „Salonu Modernistów” w Warszawie w 1928 roku.

  Rzeźbiarska forma przypomina sylwetkę artystki ujętą na fotografii z 1939 roku na plaży w Chałupach. Akt (3) przedstawia kobietę siedzącą lekko bokiem na prawym udzie. Ma podwinięte i delikatnie skręcone w bok nogi. Korpus kobiety jest nieznacznie zgięty do przodu, charakterystyczne kuliste piersi. Ramiona są ściągnięte do tyłu, na plecach ukryte ręce, głowa skręcona i wtuloną w uniesione lekko prawe ramię. Bryła jest zwarta, bez prześwitów. Forma została wymodelowana miękko, miejscami występują ostre linie, podkreślając konstrukcję ciała i kształty poszczególnych elementów. Artystka postrzegała taki rodzaj sztuki w kategoriach sztuki „wypoczynkowej”. Powyższy Akt posłużył do wykonania w 1990 roku odlewu z brązu, podobnie jak w przypadku Aktu 1 i 2. Katarzyna Kobro była jedną z inicjatorek Grupy a.r. Artystka uważała, że rzeźbę należy uwolnić od przymusu bycia bryłą. Według niej rzeźba stanowi równoprawny element przestrzeni, współistnieje z przestrzenią, która ją otacza i się z nią przenika. Każdy element kompozycji jest tak samo ważny.

Autor skryptu: Maja Pawlikowska


Opis kuratorski

Historia pozyskania i udział w wystawach międzywojennych tożsame z danymi o Akcie (1) i (2). Ostatni z zachowanych aktów z okresu międzywojennego. Poza zbliżona do sylwetki artystki ujętej na fotografii z 1939 r. na plaży w Chałupach. Ukazuje  postać  kobiety  siedzącej  lekko  bokiem  na  prawym udzie  z  podwiniętymi,  skręconymi  w  bok  nogami,  tors  nieznacznie zgięty do przodu o kulistych piersiach, ściągniętych do  tyłu  ramionach  i  ukrytych  na  plecach  rękach,  z  głową skręconą i wtuloną w uniesione lekko prawe ramię. Opracowanie bryły zbliżone do dwóch poprzednich Aktów. Znakomite  studium  ciała,  pozbawione  zbędnych  szczegółów,  skoncentrowane  na  podkreśleniu  konstrukcji  i  kształtu  poszczególnych jego partii. Z niniejszego Aktu wykonano  w 1990  r.  odlew  brązowy,  jak w przypadku Aktu (1) i (2).
(Zenobia Karnicka, cytat z katalogu: Katarzyna Kobro 1989-1951. W setną rocznicę urodzin, kat. wystawy, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 1998, s. 129 )

Wystawy

Katarzyna Kobro, Władysław Strzemiński, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych ZPAP, Łódź, 1956-12-01 - 1957-01-01
Katarzyna Kobro (1898-1951). W setną rocznicę urodzin., 1998-10-21 - 1999-01-17
a.r.Artistes revolutionnaires de Łódź, Musee d'Ixelles, Bruksela, 2001-10-17 - 2002-01-06
Poruszone ciała. Choreografie nowoczesności, 2016-11-18 - 2017-03-05

Katarzyna Kobro
Katarzyna Kobro

Rzeźbiarka i teoretyczka sztuki, była jedną z najwybitniejszych artystek związanych z awangardą międzywojenną w Polsce. Urodziła się w Moskwie w rodzinie o niemieckich korzeniach. Od 1917 roku studiowała w Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury w Moskwie (później II Państwowe Wolne Pracownie Artystyczne) i szybko związała się ze środowiskiem lewicy konstruktywistycznej. W tym czasie poznała też swojego przyszłego męża, Władysława Strzemińskiego. W 1920 roku artystka przeniosła się do Smoleńska, gdzie współpracowała ze Strzemińskim, m.in. projektując plakaty dla Rosyjskiej Agencji Telegraficznej, ROSTA i uczestnicząc w obradach...

Inne dzieła tego artysty
Dzieła w tej samej kolekcji
Zobacz także
Powiązane obiekty