Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Julita Wójcik

Pozamiatać po włókniarkach

Udostępnij:
Datowanie: 2003
Technika: zapis cyfrowy dźwiękowy
Materiały:płyta DVD
Rozmiar:3'27''
Sposób nabycia:zakup
Data nabycia: 29.10.2007
Numer inwentarzowy:MS/SN/V/28
Dzieło dostępne na ekspozycji:tak

Opis dzieła

Film dokumentuje akcję przeprowadzoną w hali Białej Fabryki Ludwika Geyera, w miejscu silnie związanym z historią przemysłową Łodzi. Znajdowała się tam pierwsza przędzalnia i tkalnia. Julita Wójcik, zamiatając opustoszałą halę, wywołuje duchy przeszłości – z usypanego gruzu i pyłu tworzy rysunek, będący odwzorowaniem szlaku codziennych wędrówek pracownic fabryki. Ubrana w fartuch, chustkę i drewniaki wykonuje rytmiczne czynności, które nie mają w sobie nic spektakularnego, kojarzą się raczej z mozołem codziennej pracy. Zamiatanie nie jest jednak jedynie przeglądem ról płciowych w spektaklu codzienności, ma znacznie silniejszy wydźwięk społeczno-polityczny. Artystka porusza problem przeformułowania przestrzeni, w którą wpisane są historie włókniarek, od świtu do nocy uwijających się nad wrzecionami przez wiele lat. O ile „zamiatanie” w polskiej frazeologii oznacza niwelowanie śladu, tak w działaniu Wójcik jest przesyconym nostalgią gestem utrwalenia ludzkiej aktywności i potrzeby zapisania jej w pamięci.

Marta Ryczkowska (Cytat za: Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm, red. Jarosław Lubiak, Małgorzata Ludwisiak, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2012, s. 878).

Dzieła w tej samej kolekcji