Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Grafika zastępcza dla video
Grafika zastępcza dla video
Akt kobiecy stojący

Katarzyna Kobro

Akt kobiecy stojący

Udostępnij:
Datowanie: 1948 / 1989 (odlew brązowy: Gilbert Clementi, Francja)
Technika: odlew
Materiały:brąz
Rozmiar:szerokość: 13 cm, wysokość: 47 cm, głębokość: 12,5 cm
Sposób nabycia:dar
Data nabycia: 1989
Numer inwentarzowy:MS/SN/R/424
Dzieło dostępne na ekspozycji:tak

Opis dzieła

Opis dedykowany osobom ze spektrum autyzmu

Katarzyna Kobro zrobiła gipsową rzeźbę przedstawiającą siedzącą kobietę.
W 1989 zrobiono odlew z brązu tej rzeźby. Brąz to związek różnych metali. Kobieta jest przedstawiona w sposób uproszczony. Przedstawiona stojąca kobieta składa się z połączonych brył geometrycznych. Katarzyna Kobro nie zaznaczyła na głowie kobiety rysów twarzy i włosów. Kobieta jedną ręką od góry obejmuje głowę. Druga ręka kobiety jest odchyloną do tyłu i zgiętą w łokciu wzdłuż pasa. Biodro przedstawionej kobiety jest lekko wygięte w jedną stronę. Tułów kobiety jest lekko wygięty w drugą stronę. Wygięcie biodra i przeciwne wygięcie tułowia równoważą ciężar ciała stojącej kobiety. Katarzyna Kobro pokazała syntetycznie jak naturalnie układa się ciało stojącej kobiety. Katarzyna Kobro obserwowała ciało dojrzałej kobiety. Najprawdopodobniej modelką była Zofia Wierzbowska. Katarzyna Kobro nawiązywała do rzeźb stojącej Afrodyty ze Starożytnej Grecji.

Rzeźbię z natury tak, jak idzie się do kina, żeby lepiej wypocząć. Lubię się zabawiać poprawiając to, co nie zostało ukończone w jakimkolwiek kierunku sztuki dawnej. /Katarzyna Kobro, 1933/


Autor skryptu: Małgorzata Wiktorko 




Opis dedykowany osobom słabo słyszącym i niesłyszącym


Rzeźba datowana na podstawie relacji córki, Niki Strzemińskiej. Od 1951 roku do końca lat 70 należał do przyjaciółki artystki, Franciszki Jackiewicz. Później wielokrotnie zmieniał właścicieli. Obecnie stanowi własność prywatną.

Akt kobiecy stojący przedstawia kobietę w pozycji stojącej, w lekkim kontrapoście, z lewą ręką założoną za głowę a prawą do tyłu w pasie. Modelką prawdopodobnie była Zofia Wierzbowska. Bryła zwarta, modelowana wklęsło-wypukle, zdeformowana aż po granice abstrakcji, choć w pełni odtwarzająca konstrukcję anatomiczną, nie posiada ażurów. Występują w niej zarówno miękko modelowane fragmenty jak i ostre linie. Taki rodzaj sztuki artystka uznawała jako sztukę „wypoczynkową”. Rzeźbę pokazano po raz pierwszy na pośmiertnej wystawie Kobro i Strzemińskiego, Łódź-Warszawa 1956/1957.

Akt kobiecy stojący został w 1989 roku utrwalony w czarno patynowanym brązie w 12 odlewach. Jeden z serii numerowanej podarowano do kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi. Dwa inne, nie numerowane a sygnowane „H.C.”, córka artystki, Nika Strzemińska zdeponowała w Muzeach Narodowych w Warszawie i Krakowie.

Katarzyna Kobro była jedną z inicjatorek Grupy a.r. Artystka uważała, że rzeźbę należy uwolnić od przymusu bycia bryłą. Według niej rzeźba stanowi równoprawny element przestrzeni, współistnieje z przestrzenią, która ją otacza i się z nią przenika. Każdy element kompozycji jest tak samo ważny.

Autor skryptu: Maja Pawlikowska


Opis kuratorski

[Oryginalny gipsowy Akt] Datowany na podstawie relacji córki, Niki Strzemińskiej. Od początku  1951  r.  do  końca  lat  70.  był  w posiadaniu  przyjaciółki  artystki,  Franciszki  Jackiewicz  (Aleksandra  Ozerkowska).  Następnie  wielokrotnie  zmieniał  właścicieli. Nadal stanowi własność prywatną. Figura nagiej modelki (Zofia Wierzbowska?) ujęta w pozycji stojącej,  w lekkim  kontrapoście,  z lewą  ręką  założoną  za  głowę a prawą do tyłu w pasie. Forma pełna, mięsista i zwarta, modelowana wklęsło–wypukle, zdeformowana aż po granice abstrakcji, choć w pełni odtwarzająca konstrukcję anatomiczną. Eksponowany po raz pierwszy na pośmiertnej wystawie Kobro  i  Strzemińskiego,  Łódź  –  Warszawa  1956/1957. W 1989 r. utrwalony w czarno patynowanym brązie w 12 odlewach, z których jeden z serii numerowanej podarowany został  do  kolekcji  Muzeum  Sztuki.  Dwa  inne,  nie numerowane a sygnowane  „H.C”,  zostały  zdeponowane  przez  Nikę  Strzemińską w Muzeach Narodowych w Warszawie i Krakowie.

(Zenobia Karnicka, cytat z katalogu: Katarzyna Kobro 1989-1951. W setną rocznicę urodzin, kat. wystawy, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 1998, s. 136 )


Katarzyna Kobro
Katarzyna Kobro

Rzeźbiarka i teoretyczka sztuki, była jedną z najwybitniejszych artystek związanych z awangardą międzywojenną w Polsce. Urodziła się w Moskwie w rodzinie o niemieckich korzeniach. Od 1917 roku studiowała w Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury w Moskwie (później II Państwowe Wolne Pracownie Artystyczne) i szybko związała się ze środowiskiem lewicy konstruktywistycznej. W tym czasie poznała też swojego przyszłego męża, Władysława Strzemińskiego. W 1920 roku artystka przeniosła się do Smoleńska, gdzie współpracowała ze Strzemińskim, m.in. projektując plakaty dla Rosyjskiej Agencji Telegraficznej, ROSTA i uczestnicząc w obradach...

Inne dzieła tego artysty
Dzieła w tej samej kolekcji
Zobacz także
Powiązane obiekty