Katja Novitskova

Mamaroo (Swarovski crystals)

Udostępnij:
Datowanie: 2017
Technika: instalacja
Materiały:plastik, żywica poliuretanowa, piankowa glina epoksydowa, szkło kryształowe, aluminium, motor
Rozmiar:160 x 80 x 75 cm
Sposób nabycia:dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z programu: „Narodowe kolekcje sztuki współczesnej”
Data nabycia: 14.09.2021
Numer inwentarzowy:MS/SN/R/649
Dzieło dostępne na ekspozycji:nie

Opis dzieła

Dla systemów naukowych i finansowych ludzkie ciało jest zbiorem stale zmieniających się kodów, informacji i sygnałów. Twórczość Katji Novitksovej podejmuje temat procesu przemiany ciał organicznych w ich cyfrowe reprezentacje. Artystka zestawia wizualne przedstawienia danych, które nieustannie, choć niezauważalnie zbierane są przez otaczające nas czujniki, kamery i inne urządzenia. W pracy z serii "Mamaroo" łączy w jedną formę elektroniczne huśtawki dla niemowląt z reprezentacjami danych oraz aparaturami mogącymi służyć do ich pozyskiwania. Zmodyfikowane, rytmicznie poruszająca się forma jest również spekulacją na temat rodzącej się świadomości urządzeń przyjmujących funkcje opiekuńcze. 

Jakub Gawkowski


Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.




Audiodeskrypcja


Autorka: Katja Novitskova

Tytuł: „Mamaroo (Kryształy Swarovskiego)”

Materiał: elektryczna huśtawka dziecięca, żywica poliuretanowa, pianka epoksydowa, glina, plastik, kryształy Swarovskiego, aluminium

Wymiary: dł. 70 cm szer. 60 cm wys. 155 cm

Rok powstania: 2017

Obiekt składa się z gotowych elementów, które artystka połączyła ze sobą nadając im nową rolę i nowe znaczenie. Elektroniczna huśtawka, tzw. bujak dla dziecka został przez artystkę zmodyfikowany. Na składanych metalowych nóżkach umocowany jest poziomy panel z wyświetlaczem na którym można wybrać jeden z sześciu sposób bujania huśtawki. Na przykład na kształt litery „u” lub odwróconej litery „u”, albo jak mała litera „m”. W miejscu, gdzie powinna znajdować się rynienka na dziecko, artystka zainstalowała wygiętą, falującą formę z przezroczystej żywicy poliuretanowej, na której pojawiają się czerwone wijące linie i czarny strukturalny rysunek związku chemicznego. Na tej formie znajduje się 4 owady z żywicy. Mają po sześć odnóży i zaokrąglone korpusy. Są czerwone, częściowo przezroczyste, dzięki czemu widać ich wnętrze: śrubki i blaszki. W głębi za owadami stoi asymetryczny uchwyt wysoki na ok. 15 cm. Trochę przypomina kurzą łapkę lub gałązkę, ma zmarszczki i jest w kolorze cielistym. Umocowano w nim na różnej wysokości dwa stożkowe pięciocentymetrowe kryształy. Takie same dwa kryształy znajdują się w podobnych uchwytach z tyłu urządzenia. Uchwyty są prostych i sterczą jak antenki, ale są skierowane w dół. Nad bujakiem jest łukowate ramię wysięgnika. Na jego końcu, który znajduje się mniej więcej nad środkiem bujaka, z plastycznego aluminium ulepiono konturowy kwiat o trzech płatkach. W jego środku zainstalowano dwie czerwone diody. Na ramieniu są też elementy plastikowe przypominające w ułożeniu pióropusz czy lwią grzywę. Cała ta część: rynienka i wysięgnik są ruchome. Bujają siedzące w rynience owady. Dwa czerwone świecące punkciki pojawiają się na podłodze lub ciele zwiedzających wystawę gości.

Praca z serii „Mamaroo” to spekulacja na temat bliżej nieokreślonej przyszłości, w której występują hybrydowe organizmy oraz pojawia się świadomość maszyn.

Autorka: Katarzyna Mądrzycka-Adamczyk

Konsultacja: Magdalena Rutkowska



Katja Novitskova

Artystka bada cyfrową ekologię, a także sposoby w jakie postęp technologiczny, a w szczególności Internet, wpływa na środowisko naturalne i ludzką percepcję. Obrazy zapożyczone z Internetu, naukowych symulacji i wizualizacji danych, stają się dla artystki materiałem do spekulacji na temat przyszłości w świecie gwałtownych zmian klimatycznych i technologicznych. Novitskova studiowała semiotykę w Tartu, media cyfrowe w Lubece i projektowanie graficzne w Amsterdamie. Jest autorką książki "Post Internet Survival Guide" (2010). Dzięki tej publikacji i towarzyszącej jej serii wystaw, artystka stała się istotną częścią sztuki post-internetowej...

Zobacz także