Wacław Szpakowski

B13, z serii B

Udostępnij:
Datowanie: 1926
Technika: rysunek
Materiały:kalka, tusz
Rozmiar:szerokość: 59,5 cm, wysokość: 35,7 cm
Sposób nabycia:dar
Data nabycia: 27.01.1979
Numer inwentarzowy:MS/SN/RYS/887
Dzieło dostępne na ekspozycji:nie

Opis dzieła

Opis dedykowany osobom ze spektrum autyzmu

Informacje o artyście:

  • żył w latach 1882-1973;
  • ukończył studia architektoniczne;
  • tworzył biografie i rysunki;
  • w latach 1900-1952 zrobił ok.120 rysunków linii.

Opis dzieła:

  • Inspiracją dla artysty był grecki meander. Meander to linia pozaginana  wielokrotnie pod kątem prostym. Linia meandra nigdy się nie przecina. Linia wielokrotnie powtarza ten sam układ.
  • Rysunek jest kręty i zawiły. Jest też symetryczny i harmonijny.
  • Na rysunku jest jedna linia. Linia ma 1 mm grubości i zagina się pod kątem prostym. Nie przecina się. Rozpoczyna się w lewym rogu, a kończy w prawym rogu rysunku.
  • Najlepiej przesuwać palcem po wykreślonej przez Szpakowskiego linii.

Ciekawostki:

Córka artysty wspominała, jak ojciec wyjaśniał jej swoje prace: Pokazując mi jakikolwiek rysunek zmuszał do patrzenia: „o tu – patrz – jest początek – śledź teraz linię. Tak, nie przerywaj” – gdy skołowana, zmęczona zwrotami, zagęszczeniami, znajdowałam ujście linii, triumfował: „widzisz, jakie to proste, a potrzeba 935 ruchów, by znaleźć sens”.

Ważne jest cierpliwie wędrować  tak, jak nas prowadzi linia.

Rysunki Wacława Szpakowskiego zainspirowały współczesnych kompozytorów:  Zygmunta Bargielskiego i Barbarę Konopkę. Utwory muzyczne mają określony czas ich wykonania. Można by też policzyć, jak dużo czasu zajmie nam prześledzenie linii w rysunku Szpakowskiego.

Autorka skryptu: Małgorzata Wiktorko


Nad „komponowaniem i przerysowywaniem na kalkę techniczną” rysunków serii A, B, C, D, E, i F Wacław Szpakowski, z wykształcenia inżynier-architekt, pracował w latach 1923‑1931. Jego córka wspominała po latach: „Linie rytmiczne, labirynty, meandry towarzyszyły mi przez całe dzieciństwo: kalki, tusze, szelest arkuszy. Był to czas wykreślania przez Ojca nieskończoności”. Szpakowskiego fascynowała doskonałość natury, przewyższającej według niego wszystko, co zostało stworzone ręką człowieka; on z kolei, na ile to możliwe winien odkrywać „prawidła geometrii przyrody”. Stąd pochodzi precyzyjna i przejrzysta struktura rysunków. Artysta równolegle pracował nad zagadnieniem trysekcji kąta, badał brzmienia uderzających o siebie kamieni, dźwięki wydawane przez drgania drutów telefonicznych zależne od warunków atmosferycznych, kształty chmur i dymów… Pragnął ująć ich właściwości w całościowy, logicznie spójny system oparty na rytmie i symetrii.

Maciej Cholewiński (Cytat za: Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm, red. Jarosław Lubiak, Małgorzata Ludwisiak, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2012, s. 866).

Wystawy

Wacława Szpakowski: the Grounding of Vision, 2017-01-12 - 2017-02-26

Wacław Szpakowski
Wacław Szpakowski

Architekt, rysownik i fotograf. Prekursor abstrakcji geometrycznej, przez całe życie konsekwentnie zgłębiający zagadnienia rytmu, systemów zapisów oraz geometrii przyrody. Pozostawił po sobie liczne prace z pogranicza sztuki abstrakcyjnej, muzyki i matematyki, które ukazują związki oraz bliskość tych dziedzin.  Wacław Szpakowski urodził się w Warszawie, a w 1897 roku jego rodzina przeniosła się do Rygi. Studiował architekturę na Politechnice Ryskiej w latach 1902-19011. Po ukończeniu studiów wrócił do Polski. Mieszkał w Warszawie, gdzie pracował w Ministerstwie Poczty i Telekomunikacji jako inżynier budowlany oraz w Otwocku,...

Inne dzieła tego artysty / artystki
Dzieła w tej samej kolekcji
Zobacz także