Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Legendarną międzynarodową wystawę zorganizowano pod auspicjami NSZZ „Solidarność” niespełna dwa miesiące przed ogłoszeniem stanu wojennego. Inicjatorem i autorem idei wystawy był Ryszard Waśko. Łódzcy artyści reprezentujący różne dziedziny sztuki zaprosili pięćdziesięciu czterech światowych artystów. Wszyscy tworzyli na miejscu i z dostępnych materiałów. Artyści, odwołując się do tradycji międzywojennej awangardy, głoszącej włączenie sztuki w obszar codzienności, współpracowali z robotnikami łódzkich fabryk. Zrealizowana w hali fabrycznej wystawa oraz działania w przestrzeni publicznej prezentowały twórczość artystów związanych z postkonstruktywizmem i minimalizmem. Wydarzenie przedstawiało sztukę jako proces konstruowania form i idei.

Fred Sandback tworzył rzeźby z kolorowej włóczki, wyznaczając nią trójwymiarowe formy zawieszone w przestrzeni. Budował prace niemal całkowicie pozbawione materialnej masy, które balansują na granicy widzialności – pojawiają się i znikają w zależności od ruchu widza. Ich delikatna struktura i minimalizm użytych środków sprawiają, że jego praktyka staje się sztuką redukcji, ograniczania narzędzi twórczych oraz obecności autora. Praca z minimalnymi technikami artystycznymi, którą Sandback realizował konsekwentnie przez wiele lat, może być sama w sobie odczytana jako gest świadomego wycofania się z przymusu tworzenia form fizycznych i pozostawiania materialnego śladu w przestrzeni. Jego dzieła odwołują się do języka konstruktywistycznej abstrakcji geometrycznej, lecz zamiast zajmować przestrzeń, jedynie ją wyznaczają.