Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Roman Signer

Punkt

Udostępnij:
Datowanie: 2006
Technika: film, zapis cyfrowy filmowy
Materiały:pen-drive USB, karta pamięci
Rozmiar: 1'36'' min
Sposób nabycia:dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z programu: „Narodowe kolekcje sztuki współczesnej”
Data nabycia: 26.10.2018
Numer inwentarzowy:MS/SN/V/133
Dzieło dostępne na ekspozycji:nie

Opis dzieła

W Punkcie artysta posłużył się materiałem wybuchowym, by osiągnąć pożądany – tym razem malarski – skutek. Na krótkim, niespełna dwuminutowym filmie twórca we własnej osobie zajmuje miejsce przed pustym płótnem rozłożonym na sztalugach w plenerze. Tytułowy punkt to efekt uboczny przestrachu, któremu ulega ogłuszony hukiem wybuchu. Jak w innych tego typu pracach Signera nie ma tu żadnego komentarza, a działanie artysty nie niesie innych dodatkowych znaczeń poza rejestrowaną na filmie sytuacją. Dźwięk w pracy ograniczony jest do absolutnego minimum (słychać jedynie zapalnik i wybuch ładunku), podobnie oszczędny jest obraz rozgrywający się w dwóch planach: początkowo ogólnym, następnie w zbliżeniu, by widz mógł lepiej obserwować clue inscenizowanego wydarzenia.

Zarówno farby, jak i eksplozji Signer używał w co najmniej kilku innych przypadkach, realizując na przykład wystawę w Pawilonie Szwajcarii podczas Międzynarodowej Wystawy Sztuki – La Biennale di Venezia w 1999 roku. Stworzył wówczas pracę pt. Kabine, na potrzeby której zbudował drewniane pudło, gdzie wstawił krzesło i stół; artysta siedział przy nim, gdy wybuch rozsadził tuż przed nim trzy puszki z czarną farbą. Signer, zasłaniając ciałem część znajdującej się za jego plecami ściany, stworzył tym sposobem swój portret w negatywie.

W 1993 roku stworzył serię czterech fotograficznych portretów, stojąc przed czterema beczkami wypełnionymi naprzemiennie białą i czarną farbą. Umieszczony w każdej niewielki ładunek brudził artystę, nakładając za każdym razem kolejną warstwę pigmentu na jego osłoniętą kaskiem głowę i popiersie.

Każda z przywołanych akcji (i)grała, jak się zdaje, z typowym tematem malarskim jak pejzaż czy portret, a artysta posłużył się przy tych okazjach w równym stopniu przypadkiem i podstawowymi zasadami fizyki.

Agnieszka Pindera

Roman Signer

Roman Signer uczęszczał do Schule für Gestaltung w Lucernie i Zurychu, studiował także na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1971–1972). Realizuje rzeźby i rzeźby oparte na czasie (time sculpture), które można nazwać także wydarzeniami rzeźbiarskimi. Rejestruje efemeryczne transformacje, którym poddaje zwyczajne przedmioty (kalosze, kajak, rower, beczka itp.) w przestrzeni własnego studia lub które osadza uprzednio w krajobrazie (w lesie, na polanie itp.). Signer dorastał w rolniczej części Szwajcarii i jego słownik artystyczny oraz wybór elementów, z których korzysta, mają swoje korzenie w ówczesnych doświadczeniach twórcy. Jego...

Inne dzieła tego artysty
Dzieła w tej samej kolekcji
Zobacz także