Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Obraz przedstawia wyobrażony raj dla represjonowanych artystów. Znajdują się na nim takie postaci, jak Roman Sielski, Margit Reich-Sielska, Kazimierz Malewicz, Aleksandra Ekster, Ołeksandr Bohomazow i grupa bojczukistów. Zostali oni namalowani na tle Ściany pamięci (1968–1981) – znajdującego się na jednym z kijowskich cmentarzy monumentalnego dzieła Ady Rybachuk i Volodymyra Melnychenki, zabetonowanego w 1982 roku w wyniku działań cenzury. Kateryna Lysovenko komentuje represje ze strony Związku Radzieckiego, jakie dotykały twórców od czasów pierwszej awangardy, w kontekście toczącej się współcześnie w Ukrainie rosyjskiej inwazji. Maluje miejsce swobodnego myślenia, pracy i życia, które „prawie nigdy tam nie istniało”.

Malarska kompozycja w poziomie, prezentowana na lekko wygiętej ścianie ekspozycyjnej. Obraz ma formę dużego, panoramicznego płótna. Dominują jasne, rozbielone barwy: zielenie, beże, złamane żółcienie, błękity i szarości, z intensywniejszym, kobaltowym pasem w górnej partii. W centrum i po bokach rozmieszczone są schematycznie ujęte, stojące i siedzące nagie postaci, o uproszczonych, wydłużonych proporcjach i delikatnie zaznaczonych rysach twarzy w kolorze żółcieni. Po lewej stronie widoczne są dwie stojące postaci. W środkowej części znajduje się grupa trzech osób, w tym jedna w pozycji leżącej tyłem do widza (na lewym boku). Po prawej stronie widoczne są dwie kolejne figury siedzące i pięć stojących w kole. Tło tworzą wertykalne smugi chłodnych odcieni, przywodzące na myśl formacje skalne i roślinność. W górnej środkowej części obrazu umieszczony jest duży, jednolity szary motyw przypominający kawałek monumentalnego reliefu (częściowo zintegrowanego z pejzażem).