Udostępnij:
Datowanie: 1958
Technika: asamblaż
Materiały: metal, plastik, instalacja elektryczna
Rozmiar:śr. 66 cm
Sposób nabycia:zakup
Data nabycia: 1972
Numer inwentarzowy: MS/SN/R/152

Opis dzieła

Na pierwszy rzut oka Arton B przypomina fantastyczny mikroorganizm ery cybernetyki. Wewnątrz kolistej konstrukcji mieszczą się uwięzione za metalową siatką bezkształtne plastikowe formy i drobne druciki-żyłki. Całość ożywiają małe pulsujące żarówki. To już nie malarstwo i nie rzeźba, ale nowy, niezwykły twór, jakby autonomiczna forma istnienia. Arton B należy do serii prac o tym samym tytule realizowanych przez Włodzimierza Borowskiego w latach 1958–1963. Nazwa powstała jako autorski skrót oznaczający „sztukę organiczną” [art-on]. Prace z serii Artony mają na celu wyjście poza tradycyjne kanony estetyczne poprzez wykorzystanie przedmiotów gotowych, ułożonych w formę przestrzennego kolażu. Ich celem jest również zerwanie z przedstawiającą funkcją sztuki. Są pomyślane jako rzeczy niezależne, które istnieją niejako „same dla siebie”.

Paulina Kurc-Maj (Cytat za: Abecadło, red. Jarosław Lubiak, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2010, s.nlb.[45])

Wystawy

Wystawa monograficzna Włodzimierza Borowskiego [2018-06-22-2018-09-28]
monograficzna Włodzimierza Borowskiego [2010-07-01-2010-09-10]

Włodzimierz Borowski
Włodzimierz Borowski

Był jednym z głównych przedstawicieli powojennej Awangardy. Współtworzył jedno z pierwszych, powojennych awangardowych ugrupowań – lubelską Grupę Zamek, która poszukując własnej formuły na sztukę nowoczesną zajęła się strukturalizmem. Strukturalizm według borowskiego był tendencją, w której artysta skupiał się na materialnej strukturze dzieła, traktowanego nie jako odwzorowanie rzeczywistości, lecz jako zjawisko istniejące samo w sobie. W latach 60. realizował m.in. environmenty z wykorzystaniem układów luster (manilusy) i happeningi (Pokazy Synkretyczne). Później zajął się sztuką konceptualną. W okresie stanu wojennego podjął...