Nowoczesny indywidualizm kształtował się zarówno poprzez narzędzia budowania własnego wizerunku, jak i naukowe oraz paranaukowe metody pozwalające na wgląd w wewnętrzny świat uczuć i wyobraźni. Artystki i artyści zadawali pytania o naturę ludzkiej osobowości, pragnienia, lęki, sny i to, co nieświadome. Inspirowali się przy tym rozwojem psychologii i psychiatrii, a także poszukiwali nowych form duchowości i religii. Równocześnie fotografia wprowadziła nowy sposób kreowania tożsamości za pomocą obrazu, tworząc katalog twarzy i gestów oraz definiując wizerunek publiczny.
Poszukiwanie „prawdziwego ja” w sztuce XX i XXI wieku wiąże się zarówno z eksploracją nowych stanów świadomości, jak i z rozwojem terapii. Skupienie na indywidualizmie, związane nierozerwalnie z rosnącym znaczeniem jednostki w kapitalistycznym świecie, było możliwe również dzięki fotografii, zdolnej nie tylko promować tożsamość, ale i ją konstruować. Prezentowane w tej części wystawy prace ukazują „ja” rozproszone i niestabilne, kształtowane przez wizje, głosy i diagnozy. Portret staje się tu jednocześnie narzędziem reprezentacji, poszukiwania tożsamości i formą komunikacji.
Kafelki
Lista
