Konrad Brandel

Konrad Brandel

1838 - 1920

Fotograf i fotoreporter, kronikarz warszawski, wynalazca. Urodził się w Warszawie w 1838 r.,  zmarł w  Toruniu w 1920 r. W 1858 r. ukończył klasę chemiczną Gimnazjum Realnego w Warszawie i rozpoczął pracę w zakładzie fotograficznym Karola Beyera. W 1865 r. otworzył przy Nowym Świecie pod numerem 57, wraz z bratem Władysławem oraz Marcinem Olszyńskim atelier fotograficzne (ze światłodrukarnią) Brandel i S-ka. Firma zajmowała się głównie fotografią portretową i reprodukcjami dzieł sztuki. Jako pierwsza w Polsce rozpoczęła w wydawanie nowego rodzaju kalendarzy bogato ilustrowanych fotografiami. Pierwszy z nich, na rok 1866, ukazał się w 1865 r. zawierał ponad trzysta zdjęć Warszawy. W 1875 r. Brandel otrzymał tytuł Fotografa Uniwersytetu Warszawskiego przyznany mu za atlasy chorób wykonywane dla profesorów i wykładowców uczelni. Współpracownik „Tygodnika Ilustrowanego”, „Fotografa Warszawskiego”, „Wędrowca”. Opatentował szereg wynalazków udoskonalających model aparatu fotograficznego, dzięki czemu mogła powstać unikalna dokumentacja życia dziewiętnastowiecznej Warszawy. W 1905 r. został honorowym członkiem Warszawskiego Towarzystwa Fotograficznego. Po 1900 r. Brandel wycofał się z branży i wraz z drugą żoną Jadwigą z Kunklów, zamieszkał w w Łyszkowicach. W czasie I wojny światowej przebywał w Rosji, a następnie osiadł w Toruniu. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Dzieła