Alfred Kowalski-Wierusz

Był jednym z głównych twórców związanych z polskim środowiskiem artystycznym w Monachium. Jego prace podejmujące tematykę realistyczną (głównie odnoszące się do polowań) cieszyły się bardzo dużą popularnością wśród odbiorców.

Alfred Wierusz-Kowalski urodził się 11 października 1849 roku. Dzieciństwo spędził w Suwałkach, z których rodzina Wieruszków-Kowalskich wyprowadziła się w 1865 roku do Kalisza. Trzy lata później przyszły malarz zamieszkał w Warszawie, gdzie podjął naukę w pracowni Wojciecha Gersona oraz Warszawskiej Klasie Rysunkowej. Szlak jego edukacji artystycznej wiódł przez Drezno. Od 1871 roku studiował na Akademie der Bildenden Künste, a następnie od 1873 roku w monachijskiej Königliche Akademie der Bildenden Künste, pod opieką Alexandra Wagnera. Istotny dla rozwoju zawodowego Alfreda Wierusza-Kowalskiego był rok 1874. Zadebiutował wówczas na Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Monachium, prezentując dwie prace. Działał także jako ilustrator na zlecenie polskich i niemieckich periodyków. Kolejne lata owocowały w pomyślne wydarzenia na polu zawodowym, a także prywatnym. W 1878 roku malarz ożenił się z Jadwigą Szymanowską. W 1880 roku artysta zadebiutował na Salonie Paryskim, w 1884 roku został nagrodzony pierwszą nagrodą podczas wystawy warszawskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Wierusz-Kowalski pozostawał niezwykle aktywny na polu wystawienniczym. Odnosił liczne sukcesy, zdobywając za swój dorobek medale i wyróżnienia. W 1896 roku malarz kupił majątek Mikorzyn, zlokalizowany niedaleko Konina. Od tej pory swój czas dzielił pomiędzy Monachium, rodzinny majątek, a liczne podróże zawodowe. W 1903 roku wyjechał do Afryki Północnej w celu odkrycia nowych inspiracji artystycznych. Jednym z ostatnich znaczących działań artystycznych Alfreda Wierusza-Kowalskiego była prezentacja w monachijskiej Altes Rathaus wielkoformatowego obrazu Napad wilków. Wydarzenie odbyło się w 1910 roku, kiedy artysta otrzymał Złoty Medal III klasy na Salonie Paryskim.

Alfred Wierusz-Kowalski zmarł 16 lutego 1915 roku w Monachium. W 1936 roku szczątki artysty zostały sprowadzone do Warszawy, gdzie spoczęły na cmentarzu Powązkowskim.

Artysta pozostawił po sobie liczny dorobek. W dziejach historii sztuki zapisał się jako jeden z najlepiej rozpoznawalnych polskich przedstawicieli szkoły monachijskiej. Tworzył sceny rodzajowe, wśród których dominują sceny hippiczne. Popularnością wśród odbiorców dzieł Wierusza-Kowalskiego cieszyły się przedstawienia wilków. Pokłosiem podróży do Afryki były kompozycje o tematyce orientalnej.

W kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi znajdują się trzy prace artysty: Zakochani (nr inw. MS/SP/M/152), Na polowanie (nr inw. MS/SP/M/161) oraz Na stanowisku/ Na stanowisku z chartami (nr inw. MS/SP/M/223).

Maria Milanowska