Andrzej Jan Wróblewski

Rzeźbiarz, projektant i pedagog urodzony w 1934 roku w Warszawie. Ukończył studia na Wydziale Rzeźby warszawskiej ASP, gdzie uzyskał magisterium w 1959 roku.
W tym samym roku otrzymał stypendium rządu włoskiego i wyjechał na kilkumiesięczny staż artystyczny do Włoch. Współzałożyciel i inauguracyjny dziekan Wydziału Wzornictwa Przemysłowego, a następnie rektor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych w 1989 roku Wróblewski został przewodniczącym Programu Wzornictwa Przemysłowego na Uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaigne. Wróblewski odegrał ważną rolę w historycznym rozwoju  wzornictwa przemysłowego w Polsce i USA. W 2018 roku dokonania Andrzeja Jana Wróblewskiego zostały zaprezentowane na wystawie w Zachęcie w Warszawie, gdzie został uznany za jednego z najbardziej wpływowych polskich projektantów XX wieku. Twórczość Wróblewskiego obejmuje wiele mediów artystycznych,
 ze szczególnym naciskiem na instalację, fotografię i tkaninę. Jego prace projektowe przekroczyły również wiele kategorii: od motocykli i ciężkich maszyn, sprzętu AGD i RTV, oświetlenia i mebli, po projektowanie wystaw i systemów informacji wizualnej w miastach.

Jako stypendysta prestiżowego stypendium Fundacji Forda w 1962 roku, Wróblewski odwiedził studia Alexandra Caldera, Alexandra Archipenko, Isamu Noguchiego, Charlesa Eamesa, George'a Nelsona i Saula Bassa. Spotkania te zaowocowały artystycznymi poszukiwaniami projektanta, które przyciągnęły uwagę światowej sławy krytyków sztuki i kolekcjonerów, w tym kuratorów w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, i zaowocowały nabyciem jego prac do kolekcji MoMA. Prace Wróblewskiego znajdują się również w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi (Opus 5, z cyklu: Instrumenty plastyczne), Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Muzeum Sztuki NTNU w Tajpej, Instytucie Beckmana na Uniwersytecie Illinois oraz licznych kolekcjach prywatnych.

Ryszard Rau