Magdalena Moskwa

1967

Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych im. W. Strzemińskiego w Łodzi. W 2000 roku brała udział w wystawie Najgroźniejsze pędzle, zorganizowanej w Warszawie, w Królikarnii, a w 2015 roku w Muzeum Sztuki w Łodzi odbyła się jej retrospektywna wystawa indywidualna Nomana. Rebeliantka malarstwa, która manifestacyjnie kontestuje współczesny czas w sztuce poprzez sposób ujęcia tematu w obrazach i użycie dawnych technik. Znana jest z portretów kobiet, które naznaczone są stygmatami trudnych przeżyć. Jednak w ostatnich latach figura zniknęła i pozostała cielesność, rozumiana także jako cielesność obrazu, który przekracza granice, stając się reliefem.


Dyplom obroniła w 1996 roku w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Malarka. Moskwa tworzy portrety, najczęściej kobiet anonimowych, nierealnych, zastygłych w czasie. nie zawsze kadruje je w sposób klasyczny – czasem pokazuje jedynie fragment ciała. Zainteresowanie szczególnym rodzajem cielesności przejawia się w dodawaniu do portretów małych modeli organów ciała, umieszczanych przez artystkę za szkłem. Tło prac pozostaje gładkie lub zapełniają je motywy kwiatowe. Tematycznie wracając do portretu funeralnego lub wotywnego, Moskwa stosuje także dawne, czasochłonne techniki malarskie. W jej twórczości pojawiają się obrazy malowane na srebrze czy desce, a także reliefy.

Karolina Jabłońska (Cytat za: Na zachętę do muzeum. Kolekcja Łódzkiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, red. Anna Saciuk-Gąsowska, współpraca Grzegorz Musiał, Muzeum Sztuki, Łódź 2013, s. 118).