Bolesław Utkin

Zespół rysunków do dużej i małej Sali Neoplastycznej

Udostępnij:
Datowanie: 1960-1969
Technika: gwasz, rysunek, rysunek tuszem
Materiały:gwasz, ołówek, karton
Rozmiar:wymiary zmienne - patrz podkarty poszczególnych obiektów
Sposób nabycia:przekaz
Data nabycia: 02.11.2016
Numer inwentarzowy:MS/SN/RYS/2188/1-4
Dzieło dostępne na ekspozycji:nie

Opis dzieła

Niniejszy zespół rysunków wykonanych przez Bolesława Utkina obejmuje inwentaryzację dużej Sali Neoplastycznej Władysława Strzemińskiego przy okazji jej rekonstrukcji w 1960 roku oraz projekt małej Sali Neoplastycznej autorstwa Bolesława Utkina, zrealizowany także w tym roku. Oryginalna Sala Neoplastyczna została zaprojektowana przez Strzemińskiego w 1947 roku i zrealizowana w 1948. W 1950 roku, w dobie socrealizmu, została zamalowana szarą farbą klejową, a następnie w 1960 roku odsłonięta i zrekonstruowana przez Bolesława Utkina pod kierunkiem Mariana Minicha, ówczesnego dyrektora Muzeum Sztuki w Łodzi. Roboty wykonywali wówczas pracownicy Spółdzielni Rzemieślniczej, również przy użyciu farb klejowych. Ta pierwotna rekonstrukcja została poddana renowacji w 1966 roku bez zachowania pierwotnej kolorystyki (czystej czerwieni itd.). Trzy rysunki w niniejszym zespole są najprawdopodobniej rysunkami przygotowawczymi do wykonania pełnej rekonstrukcji. To o nich zapewne pisze Maria Rubczyńska, ówczesna konserwatorka Muzeum, (patrz: Maria Rubczyńska, Problemy konserwacji neoplastycznego dzieła sztuki, [w:] „Ochrona Zabytków” 1971, tom XXIV (92), s. 46–47). Ostatni rysunek to autorskie powtórzenie zaginionego szczegółowego rysunku małej Sali Neoplastycznej z 1960 roku. Identyfikacja na podstawie ustnej konsultacji z dawnymi pracownikami muzeum: Mirosławą Motucką i Januszem Zagrodzkim.

Paulina Kurc-Maj

Bolesław Utkin
Bolesław Utkin

Związany z Łodzią Bolesław Utkin był uczniem Władysława Strzemińskiego, najpierw w Publicznej Szkole Dokształcającej Zawodowej nr 10, a potem w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi (dyplom zdobył w 1950 roku). Współpracował przy restauracji Sali Neoplastycznej autorstwa Strzemińskiego w Muzeum Sztuki w Łodzi w latach 60., a także przy rekonstrukcji rzeźb Katarzyny Kobro w latach 70. XX wieku. W twórczości własnej odwoływał się do tradycji konstruktywistycznej. Od połowy lat 50. zajmował się projektowaniem wnętrz.

Powiązane dzieła
Inne dzieła tego artysty / artystki
Dzieła w tej samej kolekcji