Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Mary Kelly

Antepartum / Przed porodem

Udostępnij:
Datowanie: 1973
Technika: zapis analogowy filmowy przeniesiony na zapis cyfrowy
Materiały:płyta DVD
Rozmiar:minuty: 59 , sekundy: 20
Sposób nabycia:zakup (dofinansowano ze środków MKiDN)
Data nabycia: 05.12.2016
Numer inwentarzowy:MS/SN/V/122
Dzieło dostępne na ekspozycji:nie

Opis dzieła

Opis dedykowany osobom ze spektrum autyzmu

Opis dzieła:
●    film czarno-biały, bez dźwięku;
●    zapis analogowy przeniesiony na zapis cyfrowy, na płytę DVD
●    film trwa 59 minut i 20 sekund
●    film pokazuje tylko brzuch i dłonie Mary Kelly, kiedy kiedy była w zaawansowanej ciąży;
●    kiedy dziecko w brzuchu się porusza, artystka delikatnie gładzi swój brzuch;
●    Artystka - matka - głaszcząc rękami brzuch stara się uspokoić swoje jeszcze nienarodzone dziecko; jest to pierwszy kontakt matki i dziecka, jeszcze przed porodem.
Mary Kelly pokazywała również, jakie były jej kontakty z dzieckiem po porodzie. Zrobiła też film Po porodzie – zapis / Post-Partum Document, 1973–79.

Artystka Mary Kelly robi filmy eksperymentalne.

Autor skryptu: Małgorzata Wiktorko


Opis dedykowany osobom słabo słyszącym i niesłyszącym

Film Mary Kelly Antepartum (Przed porodem) pokazuje czarno-białą rejestrację zaawansowanej ciąży artystki. Kadr obrazu przedstawia tylko brzuch kobiety i jej ręce, które go dotykają, czasem widoczne są minimalne ruchy płodu. Zapis z kamery trwa niecałą godzinę, jest monotonny, nic się nie wydarza, nie ma żadnej fabuły, opowiadanej historii, minimalistyczny w doborze środków wyrazu. Kult ciąży i macierzyństwa jest bardzo widoczny we współczesnej kulturze. Filmowe obrazy pokazują tylko brzuch kobiety i jej ręce. Ręce dotykają i gładzą brzuch, czasami widać jak dziecko w brzuchu się porusza. Film trwa niecałą godzinę, jest nudny, nie ma w nim żadnej opowieści, historii. Nie ma innych elementów, które pokazują temat pracy. Podziw dla kobiet w ciąży, a później dla macierzyństwa widać w społeczeństwie. Kobiety ciężarne, a później matki niemowląt traktowane są wyjątkowo. Artystka zastanawia się nad tym problemem, sprowadza go do czystej biologii, odrzuca emocje. Z jednej strony film pokazuje pierwszy kontakt matki z nienarodzonym dzieckiem, a z drugiej kobietę jako rodzaj maszyny reprodukcyjnej, która ma za zadanie wyprodukować nowego człowieka.

Mary Kelly to jedna z najważniejszych, współczesnych artystek konceptualnych. Jej twórczość opiera się o ruch feministyczny, psychoanalizę oraz eksperymenty filmowe. Kształciła się w Stanach Zjednoczonych, we Florencji i w Londynie. Jest ona feministką, uważa, że podświadomość człowieka, jego rozum i emocje mają wpływ na postępowanie. Lubi robić dziwne filmy, robi eksperymenty z kamerą. Jako jedna z pierwszych realizowała projekty dotyczące traktowania człowieka w pracy ze względu na płeć. Jej głośny projekt Nocne sprzątanie opowiadał o pracy sprzątaczek w trakcie ich walki o to by mogły stworzyć własne związki zawodowe, by mogły walczyć o własne prawa. Stworzyła również wieloletni projekt Przed porodem i Po porodzie, które opowiadały o roli kobiety jako matki i jako ciała, które chroni nowe, nienarodzone ciało.

Autor skryptu: Maja Pawlikowska


Film Przed porodem (Antepartum, 1973) rejestruje stan zaawansowanej ciąży artystki. Kadrowanie ujmuje wyłącznie brzuch kobiety i powtarzalne sekwencje gładzenia go jej ręką. Efekt monotonii potęguje minimalizm obrazu i zapętlenie filmu. Poza gestem ręki i delikatnymi poruszeniami płodu scena pozbawiona jest jakiejkolwiek ekspresji i odniesień do indywidualnej (auto)biografii. Artystka użyła konceptualnego, minimalistycznego języka eksperymentalnego filmu do przechwycenia jednego z najbardziej zmitologizowanych toposów kultury – ciąży i macierzyństwa. Jej sposób filmowania tworzy efekt wyobcowania, utrudniając potencjalną identyfikację odbiorczyń i odbiorców z tradycyjnymi narracjami i emocjami związanymi z tematem. Dystans służy do sprowokowania krytycznych pytań o ideologię „naturalnego macierzyństwa”. Skłania do spojrzenia na ciążę jako rodzaj nie tylko biologicznie, ale i społecznie definiowanej pracy i maszyny reprodukcyjnej.

Joanna Sokołowska


Mary Kelly

Jest jedną z pionierek sztuki konceptualnej związaną z ruchem feministycznym drugiej fali, psychoanalizą oraz teorią i praktyką eksperymentalnego filmu. Pracuje jako profesorka na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. Kształciła się w Stanach Zjednoczonych, we Florencji i St. Martinʼs School of Art w Londynie – w trakcie przemian społecznych związanymi z wydarzeniami 1968 roku. W Londynie związała się m.in. z ruchem feministycznym, lacanowską grupą czytelniczą i eksperymentalnymi grupami filmowymi Berwick Street Film Collective oraz London Women’s Film Group. Realizowała pionierskie projekty analizujące podział pracy ze względu na...

Dzieła w tej samej kolekcji
Zobacz także