Kolekcja Sztuki XX i XXI wieku

Christian Boltański

Klub Myszki Miki [Le Club Mickey]

Udostępnij:
Datowanie: 1972
Technika: fotografia czarno-biała
Materiały:papier fotograficzny
Rozmiar:szerokość: 32,5 cm, wysokość: 43 cm
Sposób nabycia:zakup
Data nabycia: 12.07.1978
Numer inwentarzowy:MS/SN/F/212/1-12
Dzieło dostępne na ekspozycji:nie

Opis dzieła

Praca Boltanskiego to zbiór kilkunastu fotografii. Przypadkowe zdjęcia nieznanych dzieci przywołują niejasne wspomnienie czegoś utraconego. Część z tego zbioru to zdjęcia legitymacyjne, inne to fotografie amatorskie. Wszystkie zostały powiększone, co nadało reprodukcjom charakterystyczną nieostrość, wywołaną dużym ziarnem. nieostre zdjęcia są jak niewyraźne wspomnienia, których niejasność nie przeszkadza jednak w wywoływaniu uczucia pogodnej nostalgii. W pracy tej francuski artysta posługuje się znalezionym dokumentem fotograficznym, wykorzystując go do badania mechanizmów działania pamięci, zadając pytanie o to, co pozostaje z przeszłości. Prace z przełomu lat 60. i 70. podejmowały kwestię pamięci dzieciństwa. Później zainteresowania Boltanskiego przemieściły się ku sprawom takim jak upływ czasu, przemijanie i historia (w odniesieniu do wojny i zagłady). Szereg jego prac usiłuje zmierzyć się z tragedią holokaustu, zarówno martyrologii ofiar, jak i pamięci zdarzeń. W swoich pracach chętnie posługuje się fotografiami, często znalezionymi, a także zbieranymi dokumentami i innymi śladami obecności (ubraniami, pamiątkami, przedmiotami), tworząc z nich wieloznaczne instalacje.

Ewa Gałązka (Cytat za: Abecadło, red. Jarosław Lubiak, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2010, s.nlb.[43]).


Fotografia jest jednocześnie dokumentacją konkretnych sytuacji, osób i miejsc, jak i melancholijnym świadectwem przemijania i zapominania. Nie wiemy, kim są dzieci ze zdjęć. Jedyny rozpoznawalny element tych fotografii to pluszowa Myszka Miki, trzymana przez dziewczynkę na górnej fotografii. Zasadniczym tematem wielu prac Boltanskiego jest pamięć. Bada on to zagadnienie przy użyciu różnych artystycznych środków, takich jak malarstwo, rzeźba, film, fotografia, instalacja. W tej pracy wykorzystuje fotografie anonimowych osób z nieokreślonej przeszłości, połączone wspólnym tematem dzieciństwa. Odkrywa tym samym potencjał i tajemnicę kryjącą się w fotografii amatorskiej i użytkowej. Te, wydawałoby się nieartystyczne obiekty, stają się pretekstem do głębokiej refleksji nad statusem medium fotografii i jej relacji do przeszłości, wspomnień, pamięci.

Karol Jóźwiak (Cytat za: Korespondencje. Sztuka nowoczesna i uniwersalizm, red. Jarosław Lubiak, Małgorzata Ludwisiak, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2012, s. 484).

Christian Boltański

Zakończył swoją edukację, gdy miał dwanaście lat. Wtedy zajął się malarstwem, którego, jak sam twierdzi, nigdy nie przestał uprawiać. Uznanie przyniosły mu jednak dzieła wykorzystujące fotografię czy znalezione przedmioty. Uczestniczył w Documenta w Kassel (1972, 1986) i w Biennale w Wenecji (1993, 1996). W 2010 jego wystawę indywidualną Personnes zrealizowano w ramach Monumenta w Grand Palais w Paryżu. Ewa Gałązka (Cytat za: Abecadło, red. Jarosław Lubiak. Łódź: Muzeum Sztuki w Łodzi. 2010. s. nlb. [43]).

Dzieła - elementy zespołu
Inne dzieła tego artysty